W dniu 21 listopada w Cementowni Warta członkowie Klubu Honorowych Dawców Krwi podsumowali miniony rok krwiodawstwa. Jak poinformował Prezes Klubu Tadeusz Moryń stan pozostającej w zasobach klubu krwi oddanej do września 2008 to ponad 1247 litrów.
W trakcie uroczystości wręczono zasłużonym krwiodawcom statuetki i odznaczenia. Wśród nagrodzonych znaleźli się: Renata Jędrczak, Ewelina Jędrzejuk, Beata Ptak, Wiktor Bogdan, Adam Wojtasiński, Andrzej Piłatowski, Wiesław Szewczyk, Przemysław Tasarz, Jan Chmielewski.
Gratulacje i serdeczne życzenia wyróżnionym oraz wszystkim członkom Klubu Honorowych Dawców Krwi przy Cementowni Warta złożyli zaproszeni goście: Krystyna Szymala przewodnicząca ZZ Budowlani oraz Krzysztof Piekarz Burmistrz Miasta i Gminy Działoszyn.

Spełnienia wszystkich marzeń, zadowolenia z siebie i radości każdego dnia życzy
Zarząd Cementowni Warta!

W dniu 14 lutego 2008 r. Zarząd Cementowni Warta podpisał porozumienie ze Związkami Zawodowymi w sprawie przyrostu przeciętnych wynagrodzeń w roku 2008 r.

Ustalono na 11 % maksymalny średnioroczny wskaźnik przyrostu przeciętnego wynagrodzenia w Cementowni w 2008 roku. Wzrost będzie realizowany przez podwyższenie stawki stałego miesięcznego wynagrodzenia każdego pracownika o 300 zł brutto od 1 kwietnia 2008 r. oraz przyrost premii uznaniowej uzależnionej od ilości sprzedanego cementu i klinkieru w danym miesiącu, według podwyższonych stawek wprowadzonych od 1 sierpnia 2007 r.

Zarząd Cementowni Warta podjął decyzję o utworzeniu stanowiska rzecznika prasowego.

Rzecznik prasowy jest odpowiedzialny między innymi za:


Na stanowisko rzecznika prasowego powołana została Paulina Borkowska, z którą kontakt można nawiązać:

Tegoroczna Barbórka w Cementowni Warta SA w Trębaczewie odbyła się 7 grudnia uroczystą Mszą świętą z asystą orkiestry górniczej w kościele parafialnym w Trębaczewie.
Licznie przybyli do Cementowni Warta goście byli świadkami nadania przez Prezesa Zarządu Dariusza Gawlaka nominacji górniczych na górnika I stopnia, które otrzymali:
Wiesław Bęben, Józef Graliński, Lesław Klekotka, Mieczysław Klekotka, Zbigniew Paruch, Bernard Piotrowski, Wacław Sikora, Stanisław Wojtyra.
Na ręce Dariusz Gawlaka zacni goście, a wśród nich poseł Mieczysław Łuczak, przedstawiciele powiatu pajęczańskiego starosta Beata Mateusiak – Pielucha i wieluńskiego starosta – Andrzej Stępień, burmistrzowie Działoszyna Krzysztof Piekarz i Pajęczna Dariusz Tokarski, Przewodniczący Rad Powiatów i Miast oraz inni złożyli barbórkowe życzenia dla całego zakładu.
Po części oficjalnej rozpoczęto tradycyjne świętowanie, w trakcie którego oprócz wielu przaśnych konkursów dla wytrwałych zaśpiewał zespół Karolinki ze Śląska. Zarówno zabawy jak i muzyka przypadły do gustu zgromadzonym, którzy podczas tego pamiętnego wieczora bawili się doskonale.

Cementownia Warta Perłą Polskiej Gospodarki
Cementownia Warta SA została uzyskała tytuł Perły Polskiej Gospodarki 2007 w kategorii Duże Perły.
Ranking powstał z inicjatywy redakcji magazynu ekonomicznego Polish Market, jest przygotowywany przez ekonomistów Instytutu Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk we współpracy z Centrum Informacji Gospodarczej i Społecznej Ministerstwa Gospodarki.
Cementownia Warta znalazła się w gronie Pereł Polskiej Gospodarki 2006 dlatego z zaangażowaniem przystąpiła do tegorocznej weryfikacji. Podczas uroczystej Gali Laureatów 16 listopada 2007 Prezes Zarządu Cementowni Warta SA Dariusz Gawlak odebrał certyfikat potwierdzający uzyskanie tytułu. Konsekwentna realizacja polityki i strategii przedsiębiorstwa oraz pozycja lidera wśród najbardziej dynamicznych i najbardziej efektywnych przedsiębiorstw w Polsce umożliwiła zdobycie 18 miejsca na liście 77 przedsiębiorstw wyróżnionych w kategorii Dużych Pereł Polskiej Gospodarki. Pozycja na liście zależy od efektywności, dynamiki i płynności finansowej przedsiębiorstwa, a nie od jego wielkości.

Coroczna konferencja z udziałem firm dostarczających wszelkie elementy konieczne do produkcji cementu i funkcjonowania zakładu odbyła się 19 października 2007 roku.
Ponad 130 osób skorzystało z zaproszenia Zarządu przyjeżdżając do zakładu w Trębaczewie, gdzie specjalnie dla uczestników konferencji zorganizowano obszerną wycieczkę po kopalni i zakładzie, w której przewodnikami byli Sławomir Kaźmierczak Główny Inżynier ds. Produkcji oraz Waldemar Rataj Główny Inżynier ds. Surowcowych.
Głównym prelegentem konferencji był Dyrektor ds. Produkcji Krzysztof Garus, który w multimedialnej prezentacji przedstawił zakład i zmiany w nim zachodzące. Zaproszeni Partnerzy cementowni dziękowali za owocną współpracę wręczając nietuzinkowe upominki, np. piłkę do siatkówki i szablę górniczą.
Już dziś goście deklarowali swój udział w przyszłorocznej konferencji.

Stowarzyszenie Producentów Cementu zorganizowało 9 października 2007 roku w Warszawie konferencję uświetniającą rocznicę 150-lecia uruchomienia pierwszej cementowni na ziemiach polskich.
Cementownię Warta SA reprezentowali: Dariusz Gawlak, Alicja Kubicka, Krzysztof Garus i Ewa Gibas.
W programie przewidziano szereg wykładów, m.in. na temat przemysłu cementowego w Polsce, jego szans i zagrożeń jak również promocji zrównoważonego rozwoju w Polsce. Dyskutowano także problemach wynikających z zasad funkcjonowania europejskiego systemu handlu emisjami CO2.

Pierwsza cementownia na ziemiach polskich powstała w 1857 roku. Założył ją w miejscowości Grodziec k. Zawiercia Stanisław Ciechanowski, radca stanu w Królestwie Polskim. O jakości cementu z pierwszej polskiej cementowni można przeczytać w monografii Ertela. Według niego w 1857 roku, a więc zaraz po rozpoczęciu produkcji, specjalnie porównano jakość cementu z Grodźca z angielskim z fabryki Robinsa, stwierdzając, że ten pierwszy niczym nie ustępuje angielskiemu, a nawet go przewyższa.
Cement grodziecki został między innymi zastosowany do budowy kolei warszawsko-wiedeńskiej, warszawsko-bydgoskiej i ząbkowicko-katowickiej oraz szeregu mostów. Otrzymał także wiele medali i wyróżnień na wystawach światowych, między innymi na wystawie petersburskiej w 1860, londyńskiej w 1862 i moskiewskiej w 1865 roku.

Produkcja cementu na ziemiach polskich rozwijała się szybko po roku 1884.
Do roku 1914 na ziemiach polskich powstało 15 cementowni, które uległy znacznemu zniszczeniu podczas I wojny światowej.
Od roku 1920 nastąpił stosunkowo szybki wzrost produkcji cementu w Polsce, zahamowany jedynie w okresie lat kryzysowych.
Ostatecznie w roku 1939 zdolność produkcyjna przemysłu cementowego w Polsce osiągnęła 1,98 miliona ton.

Z biegiem lat jakość wytwarzanych cementów portlandzkich ulegała znacznej poprawie, co było spowodowane przede wszystkim zmianami technologicznymi. Największy wpływ miał rodzaj pieców stosowanych do prażenia klinkieru. Najstarszymi piecami były piece szybowe o pracy periodycznej, zastąpione następnie przez piece szybowe o działaniu ciągłym. Były stosowane również piece kręgowe Hoffmana.
Największy postęp w jakości cementu przyniosło wprowadzenie po roku 1910 pieców obrotowych. Największy piec obrotowy w Polsce przed drugą wojną światową został zainstalowany w cementowni Szczakowa. Był to piec firmy Smidth o wydajności 500 ton/dobę. Wybudowana w 1935 roku „pod klucz” przez firmę F. L. Smidth fabryka Saturn uchodziła za najnowocześniejszą cementownię w Europie.

Obok poprawy jakości cementu, związanej z wprowadzeniem pieców obrotowych, korzystny wpływ miało także zastosowanie młynów rurowo-kulowych, które zapewniały znacznie lepsze rozdrobnienie. Te zmiany techniczne pociągnęły za sobą radykalną zmianę jakości cementu.

Po drugiej wojnie światowej nastąpił bardzo szybki wzrost produkcji cementu w Polsce, spowodowany dużym jego zbytem, niezbędnym do odbudowy zniszczeń wojennych, rozwoju przemysłu i potrzeb mieszkaniowych. Zbudowano 10 nowych cementowni i rozbudowano istniejące.
Produkcja cementu rosła szybko, osiągając w roku 1955 – 3,8 mln ton, w 1965 – 8 mln, a w roku 1975 – 16 mln.
Największą produkcję osiągnął przemysł cementowy w roku 1978. Wyniosła ona 21,44 mln ton.

Trudny okres przeżywała branża cementowa bezpośrednio po zmianach ustrojowych, które nastąpiły w 1989 roku. Udało się go przetrwać m.in. dzięki dużemu eksportowi cementu (ok. 3,5 mln ton rocznie).
Lata 90. to czas szybkich zmian w branży cementowej, które były konsekwencją postępujących procesów prywatyzacyjnych.

Najważniejszy rozdział przemysłu cementowego rozpoczął się w 1992 roku, wraz z początkiem jego prywatyzacji.
W jej wyniku cementownie działające w Polsce stały się własnością w większości dużych światowych koncernów cementowych. W zakładach wprowadzono nowoczesne metody zarządzania i kontroli produkcji, zorganizowano sprawne służby marketingowe, wzrosła wydajność pracy.
Inwestorzy wnieśli także środki na modernizacje zakładów. Bez prywatyzacji przemysł nie byłby w stanie samodzielnie wygenerować środków na te cele.
Przeprowadzone modernizacje całkowicie zmieniły poziom techniczny i park maszynowy prawie wszystkich cementowni.
W wyniku prywatyzacji i postępujących inwestycji radykalnie obniżyło się też oddziaływanie cementowni na środowisko. Znacznie spadła energochłonność produkcji.
Radykalnie zmniejszyła się też emisja pyłów. W 1989 roku do atmosfery emitowano 100 tys. ton pyłów rocznie (5,9 kg na tonę wyprodukowanego cementu), a w 2003 roku już tylko 3 tys. ton rocznie (0,27 kg na tonę wyprodukowanego cementu).
Wartość inwestycji przeprowadzonych w latach 1990 – 2003 szacowana jest na 5 miliardów złotych. Dzięki tak ogromnemu zaangażowaniu właścicieli oraz załóg zakładów, przemysł cementowy w Polsce należy obecnie do najnowocześniejszych w Europie.

Obecnie w przemyśle pracuje 17 nowoczesnych pieców metody suchej oraz 4 piece metody mokrej.


Zdolność produkcji w w/w zakładach można oszacować na 18,5 -19 mln ton cementu rocznie.

Paradoksalnie, przemysł cementowy w Polsce, który jako jeden z pierwszych w kraju, jeszcze przed 1 maja 2004 r., dostosował się do standardów Unii Europejskiej, staje obecnie przed problemami wynikającymi z zasad funkcjonowania europejskiego systemu handlu emisjami CO2.

Boom inwestycyjny, który rozpoczął się w Polsce m.in. w związku z absorbowaniem funduszy unijnych spowodował, że zapotrzebowanie na cement znaczenie wzrosło. Ruszyło budownictwo mieszkaniowe, budowa i modernizacja infrastruktury drogowej. Inwestycje realizowane w najbliższych latach będą także związane z organizacją w Polsce EURO 2012.

Według prognoz, w 2007 roku, rynek polski wchłonie około 17 mln ton cementu, w 2008 roku – 18-18,5 mln ton, a w kolejnych latach może się zbliżyć nawet do poziomu 23 mln ton.

Tymczasem Komisja Europejska, w marcu 2007 roku, poinformowała Polskę o zmniejszeniu ilości uprawnień do emisji CO2 począwszy od stycznia 2008 roku. Decyzja ta uderza m.in. w branżę cementową. Na dodatek, nasza administracja rządowa, próbuje stosować rozwiązanie polegające na równym ograniczeniu emisji dla wszystkich sektorów przemysłowych. Jest to niezrozumiałe i stojące w sprzeczności do rozwiązań stosowanych w innych krajach europejskich, które przerzuciły ciężary redukcji emisji CO2 na sektory energetyczne.
W podejściu naszej administracji nie uwzględnia się historycznych dokonań w zakresie ograniczenia emisji w poszczególnych sektorach, w tym w sektorze cementowym, w którym po procesach modernizacyjnych wskaźnik emisji jednostkowej na tonę produkowanego cementu należy do najniższych w Europie.

Takie podejście oznacza, że przemysł cementowy w Polsce otrzymałby ilość uprawnień pozwalającą na emisję jedynie około 8,5 miliona ton CO2 średniorocznie w okresie 2008-2012.
Pozwoliłoby to na produkcję zaledwie 12,9 mln ton cementu rocznie czyli o prawie 50% mniej niż wynosi szacowane zapotrzebowanie na cement w najbliższych latach.
Przemysł cementowy od początku dążył do weryfikacji decyzji KE. Branża domaga się, by jeszcze raz rozpatrzono stanowisko Polski, tak by decyzja z marca br. nie uderzyła w naszą gospodarkę.

Przemysł cementowy wystosował memorandum w tej sprawie. Sprawa trafiła także do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, który jeszcze nie podjął decyzji.

We wrześniu br. branża cementowa wystąpiła z apelem do premiera Jarosława Kaczyńskiego o dokonanie analizy skutków i zagrożeń związanych z niewłaściwym rozdziałem uprawnień do emisji CO2 na sektory przemysłowe oraz opracowania nowej metodyki rozdziału w Polsce. Zdaniem branży cementowej, metodyka taka, musi zapewniać zarówno realizację celów klimatycznych, jak i gwarantować możliwości stabilnego rozwoju gospodarczego.
Nowy sposób alokacji uprawnień CO2 na sektory przemysłowe, musi być sprawiedliwy i oddawać wkład w ochronę klimatu tych sektorów, które dokonały największych działań redukcyjnych w emisyjności CO2.

Cementownia Warta SA znalazła się w gronie laureatów rankingu najzdrowszych polskich przedsiębiorstw „Wehikuły Czasu” organizowanego przez redakcję dziennika gospodarczego Gazeta Prawna.
Gazeta Prawna po raz pierwszy nagrodziła najbardziej dynamiczne, tworzące miejsca pracy oraz wiarygodne finansowo firmy, które przenoszą kraj w nową rzeczywistość gospodarczą.
W każdym województwie wyróżniono jedynie 55 firm.

W dniu 6 lipca 2007 roku na ręce Dyrekcji Cementowni Warta SA w Trębaczewie wpłynęły podziękowania za okazaną pomoc finansową dla Ligii Ochrony Przyrody podpisane przez Prezesa Zarządu Okręgu Łódzkiego arch. Mirosława Konwerskiego.
„Serdecznie Państwu dziękując za przekazaną pomoc finansową równocześnie informujemy, że umożliwia to Lidze Ochrony Przyrody realizację działalności statutowej, prowadzonej na terenie szkół wszystkich szczebli dla młodzieży.
W ramach tej działalności młodzież uczestniczy w wielu atrakcjach przyrodniczych, mających na celu poprawę środowiska naturalnego, a także bierze udział w konkursach, podnosząc swoją wiedzę ekologiczną. Laureaci konkursów otrzymują cenne nagrody książkowe, na które Zarząd w ubiegłym roku przeznaczył ponad dziesięć tysięcy złotych. Poza tym szkoły otrzymują gratis miesięczniki „Przyrody Polskiej”, kalendarze LOP z bogactwem informacji przyrodniczych służących zarówno nauczycielom jak uczniom przygotowującym się do konkursów, i w miarę posiadanych środków różne wydawnictwa przyrodnicze.
Reasumując, Państwa pomoc finansowa będzie wykorzystana w najlepiej służący sposób dla dobra przyrody a także, co najważniejsze, w edukacji młodego pokolenia.”