Studenci Katedry Budownictwa Betonowego Politechniki Łódzkiej odwiedzili Cementownię Warta S.A. Takie spotkania mają na celu zapoznanie przyszłych adeptów sztuki budowlanej z nowoczesnymi procesami produkcji cementu, technologiami stosowanymi w zakładzie oraz zagadnieniami związanymi z ochroną środowiska.
Podczas zwiedzania Cementowni studenci mogli na własne oczy zobaczyć kluczowe etapy produkcji. Szczególne zainteresowanie wzbudził piec obrotowy, którego długość i temperatura pracy zrobiły na wszystkich ogromne wrażenie. Przewodnik szczegółowo objaśniał działanie systemów filtracyjnych, które redukują emisję pyłów i gazów do atmosfery, co jest jednym z priorytetów cementowni w kontekście zrównoważonego rozwoju.
W trakcie wizyty podkreślano, jak ważne są zasady bezpieczeństwa pracy oraz jak duży nacisk kładzie się na ochronę środowiska. Studenci mieli okazję zobaczyć instalacje do odzysku ciepła oraz omówić sposoby ograniczania zużycia energii i wody. Cementownia chętnie podzieliła się swoimi inicjatywami z zakresu gospodarki obiegu zamkniętego i recyklingu.
Fot. Błażej Boryń
Do obowiązku sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju trzeba się metodycznie i z odpowiednim wyprzedzeniem przygotować. Pośpiech nie zawsze jest wskazany i może prowadzić do błędów” — mówi Monika Porębska, pełnomocniczka zarządu ds. zrównoważonego rozwoju i odpowiedzialnego biznesu w Cementowni Warta S.A.
30 października pełnomocniczka Spółki ds. zrównoważonego rozwoju i odpowiedzialnego biznesu, Monika Porębska miała zaszczyt moderować panel dyskusyjny pt. Ile kosztuje zielona transformacja? Podczas największego w Polsce wydarzenia poświęconego zrównoważonemu rozwojowi, które zgromadziło przedstawicieli polityki, nauki, administracji, biznesu i czołowych polskich ekspertów z zakresu ESG.
Wspólnie z zaproszonymi panelistami Monika szukała obszarów generujących dla przedsiębiorstw obciążenia związane z zieloną transformacją, koncentrując się na następujących zagadnieniach :
-kosztach bezpośrednich i ukrytych, stałych i zmiennych;
– czynnikach determinujących wysokość i rodzaj ponoszonych kosztów;
– źródłach z jakich przedsiębiorcy mogą finansować koszty zmian w swoich firmach;
– aspektach, na które należy zwrócić uwagę w swojej działalności oraz sprawozdaniu zrównoważonego rozwoju w sytuacji, gdy zależy nam na pozyskaniu finansowania zewnętrznego na pokrycie kosztów;
– ryzykach związanych z zieloną transformacją, które mogą stanowić ukryte źródła kosztów dla firm;
– porównaniu postępów transformacji klimatycznej w Polsce z osiągnięciami innych krajów;
– oraz działaniach jakie powinien podjąć polski rząd, żeby pomóc przedsiębiorstwom w zielonej transformacji i osiągnięciu neutralności klimatycznej.
Tego samego dnia Monika wystąpiła również w panelu dedykowanym tematyce handlu emisjami, w którym poruszała kwestie wpływu systemu ETS na sektor cementowy, wskazywała na zagrożenia związane z osiągnięciem neutralności emisyjnej, możliwości redukcji emisji przez branżę, rozwiązania i systemy wsparcia stosowane w innych krajach członkowskich pomagające przedsiębiorstwom w okresie przejściowym utrzymać konkurencyjność i płynność finansową.
Cementownia Warta S.A. wystawiła również stoisko informacyjne promujące działalność Spółki.
To kolejny już raz, gdy miłośnicy natury spotkali się na spacerze ekologicznym. Tym razem motywem przewodnim była mykologia, a celem – przyjrzenie się bliżej światu fungi, który nas otacza: grzybom jadalnym i niejadalnym, porostom (grzybom zlichenizowanych), grzybom nadrzewnym. Pod okiem eksperta liczne grono uczestników przyglądąło się z bliska ich biologii i fizjologii.
Łączenie przyjemnego z pożytecznym to swoista tradycja ekologicznych spacerów organizowanych w ramach programu “Eko Warta”. Tym razem ekologiczną przygodę rozpoczęto od prezentacji atlasów grzybów i omówienia ich prawidłowego użytkowania. Nie bez znaczenia była także edukacyjna rozmowa o ich budowie i cechach charakterystycznych. Uczestnicy spaceru ochoczo wskazywali te wyróżniki, na które należy zwrócić uwagę, próbując je oznaczyć samemu lub przygotowując ich zdjęcia do oznaczeń online. Nie zapomniano także o omówieniu takich istotnych elementów jak: zapach, siedlisko, substrat czy odbarwienia po uszkodzeniu. Następnie na warsztat wzięto kilka gatunków grzybów znalezionych przed przybyciem grupy m.in. rycerzyka czerwonozłotego – Tricholomopsis Rutilans (jadalny w małych ilościach), muchomora czerwieniejącego – Amanita Rubescens (jadalny, nie mylić z m.czerwonym!), mleczaja rydza (jadalny), strzępiaka ziemistoblaszkowego – Inocybe Geophylla (trujący, zawiera bardzo duże ilości muskaryny) oraz czubajkę kanię- Macrolepiota Procera (jadalna). Czubajka kania stała się zresztą pretekstem pierwszego przystanku w wyprawie po lesie. Uczestnicy spaceru zatrzymali się bowiem w miejscu, gdzie rosła, aby pokazać siedlisko i jej cechy charakterystyczne: ruchomy pierścień czy wzór na trzonie. Przy okazji zostały też omówione inne gatunki czubajek (Macrolepiota), w tym sutkowata, czerwieniejąca czy gwiaździsta i podobne czubajniki (Chlorophyllum). Następnie grupa odwiedzała kolejne grzybowe przystanki, podejmując raz po raz zagadnienia etnobotaniczne: maślaki zwyczajne – Suillus Luteus (jadalne), muchomory czerwone – Amanita Muscaria (trujące), gąski ziemistoblaszkowe –Tricholoma Terreum (jadalne).
Przy kępie zeschłych już, jesiennych pędów nawłoci kanadyjskiej omówiono drobne, widoczne dobrze pod lupą owocniki grzybów z rodzaju Hymenoscyphus (pucharek) rosnące na dolnej, wilgotnej części nawłociowych łodyg.
Następnie przyjrzano się z bliska s różnym gatunkom grzybów purchawkowatych – Lycoperdaceae (jeżowata- Lycoperdon Echinatum, gruszkowata- Apioperdon Pyriforme i oczkowata- Bovistella Utriformis ) i omówiliśmy ich cechy charakterystyczne. Nie zapomnieliśmy wspomnieć o ich walorach kulinarnych.
Przy okazji owocowania grzyba z rodzaju Agaricus ( pieczarka) znaleziono także odpowiedź na pytanie, czy wszystkie pieczarki są jadalne i omówiliśmy podstawowe gatunki w tym niejadalna pieczarkę karbolową- Agaricus xanthodermus.
Skręcając do lasu, grupa zatrzymała się przy wielkim głazie pokrytym porostami, by zanurzyć się na chwilę w świecie grzybów zlichenizowanych i ich znaczeniu, budowie i składowych plechy porostowej. Był to też moment, w którym uczestnicy mieli okazję obejrzeć porosty skorupiaste przez przenośny mikroskop terenowy.
Idąc przez las, grupa napotykała także owocniki Podgrzybka zajączka – Xerocomus Subtomentosus (jadalny) oraz borowika szlachetnego – Boletus Edulis ( jadalny) a następnie skupiska maślanki wiązowej – Hypholoma Fasciculare (trująca ) i przepięknego ale też trującego zasłonaka krwistego – Cortinarius Sanguineus. W tym ostatnim przypadku uczestnicy pod nadzorem prowadzącego próbowali swoich sił w samodzielnym oznaczaniu gatunku wraz z rozdanymi atlasami grzybów. Z sukcesem!
Na koniec spaceru podczas odpowiedzi na pytania końcowe omówione zostały też zagadnienia dotyczące postępowania w przypadku zatruć grzybami.
Nie mamy najmniejszych wątpliwości, że spacer mykologiczny to świetny sposób na połączenie przyjemności z nauką. Dowiedzieliśmy się, jakie grzyby są jadalne, a które mogą być niebezpieczne. Co więcej, poprawiliśmy także naszą kondycję fizyczną i psychiczną – kontakt z naturą działa relaksująco. Spacer stał się świetną okazją do spotkania innych miłośników grzybów. Tutaj mogliśmy wymienić się doświadczeniami i wiedzą. Dla nas była to prawdziwa lekcja ekologii – wiele się dowiedzieliśmy o ekosystemach leśnych i roli grzybów w naturze.
Warto wiedzieć więcej!
W ubiegłym tygodniu gościliśmy 37. uczniów Liceum Ogólnokształcącego z Pajęczna, którzy pod okiem naszych ekspertów poznawali pracę Zakładu, zdobywając jednocześnie informacje o lokalnym przemyśle.
To dla wielu jedyna okazja, aby z bliska zajrzeć za kulisy procesów produkcyjnych w jednym z największych zakładów przemysłowych w regionie.
Podczas zwiedzania Cementowni uczniowie wraz z opiekunami mogli zobaczyć, jak wygląda proces produkcyjny naszych cementów i jak działają innowacyjne rozwiązania z zakresu ochrony środowiska, dzięki którym produkcja w Cementowni Warta S.A. jest bardziej zrównoważona.
Ruszamy z kolejną zbiórką karmy dla psiaków ze schronisk. Zbiórka odbywać się będzie w terminie: 21.10. do 4.11.2024 w miejscach oznakowanych plakatem i specjalnymi koszami.
Pojemniki będą znajdować się na Bramie nr 1, Bramie nr 2, Bramie nr 3 oraz w biurowcu.
Warto pomagać!
#karmawraca
Trwa 18. Konferencja Centrum Certyfikacji Jakości: Problematyka normalizacji, jakości i kodyfikacji w aspekcie integracji z NATO i Unią Europejską.
Już w pierwszy dzień konferencji Cementownia Warta S.A. wyraźnie zaznaczyła swoją obecność, zdobywając aż 3 nagrody, w tym „Mentora Jakości 2024”.
Wyróżnienia z rąk Pani Dyrektor Centrum Certyfikacji Jakości dr inż. Joanny Jasińskiej odebrała Monika Porębska – Pełnomocniczka zarządu ds. zrównoważonego rozwoju i odpowiedzialnego biznesu w Cementowni Warta S.A.
Serdecznie dziękujemy za dostrzeżenie i docenienie pracy, jaką na co dzień wykonujemy. Uznanie ze strony Centrum Certyfikacji Jakości, akredytowanej jednostki certyfikującej, która funkcjonuje w strukturze Wojskowej Akademii Technicznej na Wydziale Bezpieczeństwa, Logistyki i Zarządzania i od 25 lat zajmuje się certyfikacją systemów zarządzania i szkoleniami w tym zakresie, ma dla nas szczególne znaczenie.
O priorytetach branżowych dotyczących osiągnięcia neutralności emisyjnej do 2050 roku, o gotowości sektora do partycypowania w kosztach dekarbonizacji i transformacji klimatycznej oraz o zrównoważonym rozwoju, który od wielu lat jest podstawą działań Cementowni Warta S.A. – o tym wszystkim w najnowszym wywiadzie udzielonym portalowi ESG IMPULSE opowiada Monika Porębska – Pełnomocnik ds. Zrównoważonego Rozwoju Cementowni Warta S.A.
Zapraszamy do lektury!
Link do wywiadu: https://esgimpulse.com/twarze-esg-budujemy-zaufanie/
Na zaproszenie redakcji Pulsu Biznesu nasza pełnomocnik ds. zrównoważonego rozwoju i odpowiedzialnego biznesu, Monika Porębska wspólnie z innymi ekspertami „rozkładają na czynniki pierwsze” temat efektywnej transformacji energetycznej!
„Ślad węglowy to całkowita emisja gazów cieplarnianych, które są wytwarzane pośrednio i bezpośrednio przez firmę. Wiedza o tym, jaki jest nasz ślad węglowy, jest niezbędna do przeprowadzenia skutecznego procesu dekarbonizacji.
Pozwala zidentyfikować obszary o największej emisyjności i wskazać te, które wymagają podjęcia działań. Zwiększa również szanse na nowe kontakty biznesowe, zainteresowanie inwestorów i akcjonariuszy, możliwości pozyskiwania środków finansowych czy przewagę sektorową, ponieważ coraz częściej firmy wymagają od swoich partnerów biznesowych udostępniania informacji na temat śladu węglowego, które są im potrzebne do zaraportowania i stworzenia własnych planów redukcji CO2 – zwraca uwagę Monika Porębska”.
Z artykułu, stanowiącego zapis dyskusji, dostępnego pod linkiem https://www.pb.pl/redukcja-sladu-weglowego-wymaga-systematycznosci-1221527 przedsiębiorstwa, na których regulacje z obszaru zrównoważonego rozwoju wymuszają redukcję emisji CO2 mogą dowiedzieć się m.in:
– od jakich działań rozpocząć proces redukcji śladu węglowego;
-jakie czynniki będą mieć wpływ na skalę naszego zaangażowania;
-gdzie szukać środków na sfinansowanie projektów ograniczających emisje
-co zrobić, gdy nasze przedsiębiorstwo nie jest w stanie samodzielnie udźwignąć nakładów finansowych związanych z transformacją energetyczną.